همه چیز و هیچ چیز ( خنده)

كنيه امام على عليه السلام

آن حضرت را به دو كنيه ابو الحسن و ابو الحسين ناميده‏اند. امام حسن عليه السلام در حيات پيامبر پدرش را با كنيه ابوالحسين و امام حسين عليه السلام او را با كنيه ابو الحسن مى‏خوانده‏اند. پيامبر نيز وى را با هر دوى كنيه‏ها خطاب مى‏كرده است. چون پيامبر وفات يافت على عليه السلام را به اين دو كنيه صدا مى‏كردند. يكى ديگر از كنيه‏هاى على عليه السلام، ابو تراب است كه آن را پيامبر برگزيده و بر وى اطلاق كرده بود.

در استيعاب نقل شده است: «به سهل بن سعد گفته شد: حاكم مدينه مى‏خواهد تو را وادارد تا بر فراز منبر، على را دشنام گويى. سهل پرسيد: چه بگويم؟ گفت: بايد على را با كنيه ابوتراب خطاب كنى. سهل پاسخ داد: به خدا سوگند جز پيامبر كسى على را بدين كنيت، نامگذارى نكرده است. پرسيد: چگونه‏اى ابو‌العباس؟ جواب داد: على عليه السلام نزد فاطمه رفت و آن‏گاه بيرون آمد و در حياط مسجد دراز كشيد و به خواب رفت. پس از او،پيغمبر (ص) پيش فاطمه آمد و از او پرسيد: پسر عمويت كجاست؟ فاطمه گفت: اينك او در مسجد آرميده است. پيامبر به صحن مسجد آمد و على را ديد كه ردايش بر پشت مباركش افتاده و پشتش خاك آلود شده است. پيامبر با دست ‏شروع به پاك كردن خاك از پشت على كرد و فرمود: بنشين اى ابوتراب! به خدا سوگند جز پيامبر كسى او را بدين نام، نخوانده است. و قسم به خدا در نظر من هيچ اسمى از اين نام دوست داشتنى‏تر نيست.»